Swimming with sharks

De dagen na het vertrek van Valarie, is Eduardo nog chagrijniger dan normaal. Wetende dat hetgeen ik hem wil vragen zal uitlopen op een discussie, loop ik een beetje om hem heen te dralen wat waarschijnlijk nog voor veel meer irritatie zorgt. ‘Zeg, eh, Eduardo,’ stamel ik voorzichtig, ‘Ik ben uitgenodigd op een gratis duiktour…

Verder lezen

Een nieuwe vrijwilligster

Met grote verbazing kijk ik naar de jonge vrouw wie zichzelf zojuist heeft voorgesteld als Valarie, de nieuwe vrijwilligster. Ik ben niet verbaasd om haar te zien, ik wist tenslotte van haar komst.  Maar ik had alleen een iets andere vrouw verwacht. Op de profiel foto’s van de workaway site zag Valarie eruit als een…

Verder lezen

Skinny dipping tussen de zeeleeuwen

Op mijn vrije zondag lig ik lekker in de zee te dobberen als ik twee overduidelijk nieuwe toeristen bepakt en bezakt over het strand zie wandelen. Ze zoeken een mooi plekje uit en nadat ze alles hebben uitgestald lopen ze vrolijk richting zee. Een stukje verderop in het water ligt een zeeleeuw het echtpaar gade…

Verder lezen

Camera’s in het hotel

Terwijl het zonnetje op mijn inmiddels gebrondsde huid brand, zie ik in de verte een aantal surfers de hoge golven trotseren. Iets dichterbij spelen een tweetal zeeleeuwen in de branding, en nog dichterbij zit Carlos. Hij verteld enthousiast over alle wildlife op de Galapagos. Het is de derde dag dat we ’s middags samen snorkelen…

Verder lezen

Skype en Snorkelen

Zo verdrietig als Eduardo gisteren was, zo vrolijk is hij vandaag. Helemaal heppie de peppie komt hij ’s ochtends, gekleed in enkel een sarong, naar beneden. Ik schud mijn hoofd en hoop dat de sarong niet spontaan van zijn kont afglijd. Bij de receptie neemt hij wijdbeens plaats achter de computer en staart een paar…

Verder lezen

Eduardo krijgt een vriendin

Het duurt twee dagen voordat Eduardo zich weer laat zien tijdens mijn shift. Ik kijk hem met argwaan aan en ben benieuwd naar zijn bui. Zal hij weer net zo handtastelijk zijn als laatst, of een mopperkont als vanouds? Eduardo slaakt een diepe zucht, en zodra hij merkt dat ik niet gelijk reageer komt hij naar me toe….

Verder lezen

Eduardo wordt steeds gekker

In tegenstelling tot het vaste land van Ecuador, is het op San Cristóbal erg veilig en het is dan ook een heerlijk bevrijdend gevoel om gewoon ’s avonds normaal over straat te kunnen lopen. Ik maak hier dan ook dankbaar gebruik van door iedere avond over de Malecon te wandelen, waarbij ik volop geniet van…

Verder lezen

Van de hond die een zeeleeuw was

Het uitzicht vanaf mijn kamer is werkelijk prachtig! Ik kijk uit op de haven en de zee, kan de zeeleeuwen horen brullen en wordt iedere avond getrakteerd op een prachtige zonsondergang! Ondanks de rare eigenaar is dit werkelijk een heerlijke plek om een paar maanden te vertoeven. Op één van mijn eerste avonden sta ik…

Verder lezen

Eerste werkdag in het hotel

Om 05:45 uur ’s ochtends loopt de wekker af. Voor mijn doen is dit heul vroeg en ik heb moeite om op te staan, maar 45 minuten later sta ik fris en fruitig beneden waar ik word opgewacht door Trisha. Zij laat mij alle kneepjes van het vak zien. Op zich standaard hotel werk waar…

Verder lezen

Op weg naar de Galapagos Eilanden

Tijdens mijn verblijf in Ecuador word ik achtervolgd door pech. Mijn telefoon kapot, meerdere keren gevallen waardoor ik met 2 verstuikte enkels rond strompel, nare hostels, vervelende handtastelijke mannen en als klap op de vuurpijl word ik ook nog eens midden op straat beroofd. Op een koude regenachtige avond in Quito ben ik het zat…

Verder lezen