Eduardo krijgt een vriendin

Het duurt twee dagen voordat Eduardo zich weer laat zien tijdens mijn shift. Ik kijk hem met argwaan aan en ben benieuwd naar zijn bui. Zal hij weer net zo handtastelijk zijn als laatst, of een mopperkont als vanouds?

Eduardo slaakt een diepe zucht, en zodra hij merkt dat ik niet gelijk reageer komt hij naar me toe. ‘Jenny, ik heb een probleem.’ “Je hebt er wel meerdere”, denk ik bij mezelf. Eduardo zucht nogmaals en vervolgd zijn verhaal. ‘Dit weekend krijg ik een vriendin te logeren. We kennen elkaar al heel lang. Zij was 19 en ik was 30 toen we tijdens mijn vakantie in Frankrijk een relatie kregen. We zijn elkaar lange tijd uit het oog verloren en nu komt ze mij opzoeken.’ Mijn ogen beginnen te glinsteren bij het idee dat Eduardo veel te druk zal zijn met zijn oude vriendin om zich met Trisha en mij te bemoeien. ‘Wat leuk!’ roep ik enthousiast. ‘Maar ik snap het probleem alleen niet?’
‘Nou, weet je wat het is Jenny. Ze is inmiddels een dame op leeftijd. Ze is al 52 jaar oud!’ Ik kijk hem stomverbaasd aan en antwoord dat hij met zijn 63 jaar nog altijd ouder is dan zij.
Stampvoetend loopt Eduardo terug naar zijn kamer, mopperend dat ik hem zojuist een oude man heb genoemd.

De volgende dag staat Eduardo een half uur super zenuwachtig om me heen te dralen. ‘Ruik ik wel lekker? Staat dit overhemd wel goed?’ Zodra hij tevreden is met zijn outfit stapt hij op z’n fiets naar de luchthaven, om een paar minuten later in paniek terug te keren. ‘Bel een taxi!!!’ roept hij terwijl hij naar zijn kamer rent. ‘Ik ben nu al bezweet, en als ik straks bij de luchthaven ben ruik ik niet meer lekker!!’
Niet veel later stapt hij nog zenuwachtiger dan voorheen in een taxi en keert een uurtje later trots terug, met een mooie Franse dame aan zijn zijde.

De vrouw stelt haarzelf voor als Isabella en maakt gelijk met iedereen vrienden zodra ze de tas met cadeautjes laat zien. Voor Trisha en mij heeft ze chocolade meegenomen en voor Eduardo een zonnebril van Lacoste, die hij gelijk op zijn neus zet en ook binnen de hele dag draagt.

Zoals ik had verwacht, is Eduardo de volgende dagen volop in de ban van Isabella en kunnen Trisha en ik voor het eerst echt lekker en relaxt werken. Lang leve Isabella, hoewel we ons wel afvragen wat zo’n leuke vrouw ziet in zo’n nare man. Maar Eduardo laat zich van zijn beste kant zien! Hij is charmant, maakt grapjes die ook echt grappig zijn, en we mogen zelfs zijn luxe olie gebruiken voor onze eigen maaltijden!
Halverwege de week besluiten Eduardo en Isabella om een dagtour te maken naar een ander eiland. Dit tot grote ergernis van Trisha, die op dezelfde dag dezelfde tour gaat doen en nu op haar vrije dag met het verliefde stelletje zit opgescheept. Maar ik ben in mijn element. Een Eduardo loze dag is altijd feest!

De enige die langskomt is Carlos. Hij is op zoek naar Eduardo maar blijft wat langer hangen als hij hoort dat deze niet aanwezig is. We eten een ijsje en hij herinnert mij eraan dat we nog een keer samen een borrel zouden drinken. Dit doen we dan ook gelijk dezelfde avond. Ook Carlos laat zich van zijn beste kant zien. Hij is charmant, grappig, en ik val er helemaal voor! Na het eerste drankje volgen al snel een tweede en derde, en voor ik er erg in heb is het 22:00 uur geweest en had ik volgens Eduardo’s regels al netjes terug in het hotel moeten zijn.
Met in mijn achterhoofd de gedachte dat Eduardo door de aanwezigheid van Isabella niks zal merken, sluip ik ’s nachts rond een uur of 1 terug naar mijn kamer. In de verte hoor ik wat zeeleeuwen brullen , en met kriebels in mijn buik val ik snel in slaap.

Eduardo heeft zelf ook allemaal kriebels in zijn buik. Hij zingt en danst en heeft helemaal niet in de gaten dat Trisha ondertussen is vertrokken, ondanks dat ze meerdere keren heeft aangegeven dat het haar laatste dag was. Maar Eduardo zit met zijn hoofd in de wolken. Zijn verdriet is dan ook groot als de week voorbij is en Isabella teruggaat naar Frankrijk. Hij smeekt haar om te blijven, maar tevergeefs. Als Isabella en ik afscheid nemen vertrouwd ze me toe dat ze heeft genoten van de afgelopen week, maar dat Eduardo niet meer de man is die zij als jonge vrouw leerde kennen. Hij was haar eerste liefde en ze had hem al die jaren op een voetstuk geplaatst. Ze fluistert dat het een erg verdrietig verhaal is, maar op het moment dat ze er verder op wil ingaan komt Eduardo eraan en rijden ze samen naar de luchthaven.

Bij terugkomst gooit Eduardo gelijk het hotel dicht. ‘Ik ben in rouw, Jenny. Laat mij maar even met rust.’ Ik knik begrijpelijk en maak van de gelegenheid gebruik om lekker lang naar het strand te gaan en met mijn geliefde zeeleeuwen te zwemmen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *